SV Tynaarlo in de media

Afgelopen weekend was het de beurt aan onder andere SV Tynaarlo in de RTV Drenthe Onze Club Kenners Quiz. Johan Timmer (‘kennis van het Drentse amateurvoetbal is handig – zelfs een pré) werd als voetbalkenner naar voren geschoven, en Johan Boer ging met hem mee naar de opnames, afgelopen zaterdag om 11.00 uur aan de Beilerstraat in Assen.
Hoe het afliep? Zie link, vanaf minuut 23.10!

Mooi verslag op RTV Drenthe.

TYNAARLO – Het is een aangename middag en sportpark Tynaarlo ligt er vredig bij. In alle rust werken SV Tynaarlo en Buinen hun warming-up af. De matadoren hoeven niet de hele bomvolle kantine langs de lijn te verwachten, want een groot deel zit al aan het bier. Om het affiche hoeft men zich sowieso niet naar het veld te begeven, want Buinen zou gezien hun derde positie op de ranglijst een maatje te groot moeten zijn voor de thuisploeg, die roemloos tiende staat. Eerlijk is eerlijk, de verwachte walk-over valt uiteindelijk mee. Tynaarlo vindt berusting in de 1-3 nederlaag.

door Koen Maree

Op papier is aan beide opstellingen direct een groot verschil te zien. Bijna alle spelers van Tynaarlo hadden zonen kunnen zijn van de oudjes uit Buinen. Iets na tweeën betreden beide teams langzaam de grasmat en iets na tweeën fluit Ties Prins voor het eerste fluitsignaal. Het lijkt wel een plicht voor sommige jongens, het plezier druipt er niet vanaf. De wissels bij Tynaarlo maken diezelfde indruk. Uitgaansverhalen van de nacht ervoor doen de ronde en vooral Dries Wessels laat zich horen. “Ach, ouder dan dertig wil ik toch niet worden” en cynisch: “Die Marijn (Nossent, red.) lijkt wel op Messi!” Het tekent de jeugdigheid, al maakt trainer Gradus Wilthof zich daar niet zo druk over. “Dat uitgaan hoort erbij. Daarom speel je ook in de vijfde klasse.”

Controle

Hoogstaand voetbal is deze zondag niet in Tynaarlo te bespeuren. Het oogt onrustig aan beide kanten, al lijken de bezoekers net iets beter. Een van de betere jongens aan de kant van Tynaarlo heet Calvin Oosting. Vliegensvlug, maar de buitenspeler ontbeert body. Bovendien heeft de negentienjarige speler uit eigen jeugd nog niet helemaal zijn lichaam onder controle. Na een dieptepass struikelt hij slungelig over zijn eigen benen. “Is dat geen penal!?”, lacht Wessels om de actie van zijn ploeggenoot. Niet veel later brengt hij nog een uitspraak ten gehore. “Volgens mij hebben we nog nooit zo lang de nul gehouden.” Precies dan breekt Robert Everts door de defensie en moet Stefan Benninga vissen.

Stappenteller

Voor de zoveelste keer moet de Tynaarlose verzorgster vervolgens uitrukken voor een behandeling. Haar jas heeft ze inmiddels uitgetrokken, want het is zweten geblazen. Als ze een stappenteller om zou hebben, zou waarschijnlijk blijken dat ze meer meters maakt dan de spelers op het veld. Het is de aangeslagen Gerco Brands die op de grond ligt. In tegenstelling tot de eerdere gevalletjes, kan hij niet verder. Wessels maakt zich op voor een invalbeurt, doet zijn trainingsbroek uit en strikt nog maar eens zijn veters. Ondertussen geeft Brands aan toch nog even door te willen, tot frustratie van Wessels. Net als hij zijn trainingsbroek weer heeft aangetrokken, mag hij alsnog invallen. De Tynaarlose ploeg krijgt in de tussentijd twee goede mogelijkheden, maar Jeffrey Oldenhuis en Oosting laten de kansjes onbenut. Toch val de 1-1 nog voor rust. Een Buinense verdediger tikt de bal met zijn hand van de doellijn. Daar staat maar één straf op: penalty en rood. Scheidsrechter Prins besluit alleen een strafschop te geven, die wordt benut door de ingevallen Wessels.

Niet scherp genoeg

In de tweede helft komt Tynaarlo eigenlijk niet meer aan voetballen toe. Ook al lijkt de ploeg voetballend beter, een mannetjesputter heeft men niet. En daar heeft Buinen nu juist genoeg van. “Het is het allemaal net niet. Wij geven op de beslissende momenten niet thuis. Het is net te slap, net niet scherp genoeg. De duels worden niet met voldoende vertrouwen ingegaan, dat is erg jammer.” Uiteindelijk valt een kwartier voor tijd de 1-2. Benninga en Sven Pomstra communiceren niet goed, waardoor Everts zijn tweede van de middag kan maken. Vlak daarna maakt Frank Koenders de 1-3 en is de wedstrijd gespeeld. Het is een kwestie van kwaliteit en mentaliteit, maar ook de jeugdigheid speelt een rol. Met een aai over de bol van Oosting poogt arbiter Prins de jongeling te troosten. Het is niet nodig. Tynaarlo lijkt zelf al berusting gevonden te hebben in het verloren seizoen.

Bron: www.tweenul.nl

Toen Richard Brink in 1998 tijdens een voetbalwedstrijd zijn enkel brak kwam er een vroegtijdig einde aan zijn carrière. Hij besloot zich echter als leider verdienstelijk te maken voor het team waar hij in voetbalde, Tynaarlo 3.

“Ik wilde wel bij het team betrokken blijven want het derde is echt een vriendenteam waar zowel veertigers als twintigers in spelen en dat meestal in de middenmoot van de reserve zesde klasse eindigt.” Dat meestal benadrukt Richard Brink extra want het derde elftal eindigde in het in juni afgesloten seizoen 2009-2010 op de voorlaatste plaats in de reserveklasse 6C waar hij nog steeds verbaasd over is.

“Onbegrijpelijk dat we zo laag zijn geëindigd want na de eerste wedstrijd die gewonnen werd er al geroepen dat de platte kar, waarop de kampioenen door Tynaarlo heen gereden worden, naar buiten gehaald kon worden omdat we bovenin meedraaiden. Maar opeens kwam de klad er in en wonnen vervolgens bijna niets meer. Er werd wel strijd geleverd maar de doelpunten kwamen er niet. Een echte oorzaak was er niet, als leider had ik bijvoorbeeld nooit problemen met het aanwijzen van de wissels. Ook een veelvoud aan blessures was niet aan de orde waardoor de sfeer gelukkig tijdens de ook belangrijke derde helft wel goed bleef maar de resultaten helaas wegbleven.” Sportblessures is iets waar de 36 jarige Richard Brink in het dagelijks leven wel mee te maken heeft want hij is werkzaam als Orthopedisch Instrumentenmaker binnen het familiebedrijf Brink Orthopedie. Die werkzaamheden worden door de zelf in geval van uiterste nood nog meevoetballende leider als dankbaar en mooi ervaren.

“We maken een grote verscheidenheid aan hulpmiddelen zoals een brace als iemand bijvoorbeeld geen kruisband meer heeft. Dit is vaak maatwerk en dan geeft het veel voldoening als je de cliënt of patiënt, het is maar hoe je het noemt, tevreden kunt stellen wat ook voor het derde telt wat het komende seizoen betreft. We willen uiteraard niet nog een seizoen draaien waar we als voorlaatste eindigen. Gezien de trainingsintensiteit van het team moeten we het komende seizoen weer ouderwets vlammen. Ik zou het namelijk prachtig vinden als we in 2011 die platte kar eindelijk eens echt naar buiten kunnen rijden.”

Wat verder nog leuk is om te vermelden dat er door Gerard Darwinkel al 6 jaar een web log wordt bijgehouden over de sterkuh mannuh van het 3e, via www.driede.web-log.nl dat het bezoeken meer dan waard is.

Bron: www.amateurgras.nl

TYNAARLO – Waar de één zich in alle rust voorbereid op een wedstrijd van de hoofdmacht van Tynaarlo, is de ander tot in de laatste uren te vinden in het uitgaansleven, om dezelfde dag met het tweede elftal een duel te spelen. Het gaat in dit kort geschetste beeld over de gebroeders Benninga; twee voetballers met verschillende opvattingen over voetbal; De 21 – jarige Stephan Benninga, derdejaars MER – student, keept nu voor het tweede jaar in het eerste team en maakte afgelopen seizoen van dichtbij de degradatie van Tynaarlo mee. De twee jaar jongere broer Erwin Benninga viel af en toe in bij het vlaggenschip van de vereniging. De 19 – jarige MBO – student speelt zijn duels voornamelijk met het tweede team, want andere bezigheden genieten bij hem de voorkeur.

Door: Stephan Blaauw

De degradatie maakt voor mij niets uit”, geeft Erwin Benninga eerlijk toe. “De laatste wedstrijd heb ik eerlijk gezegd meegedaan om het moeten, omdat trainer Jan van der Ploeg mij de aangewezen persoon vond. Ik stond ook nog in de basis, want Stefan Lammerts viel in de warming up uit met een blessure. Ik speel veel liever met het tweede elftal, omdat ik daar meer plezier aan heb. Ik ga namelijk graag op zondagmiddag naar FC Groningen kijken.

De instelling van zijn broertje viel bij Stephan Benninga toch een klein beetje in het verkeerde keelgat. “Ik vind het jammer dat ik niet met Erwin in het eerste elftal speel, want ik vind hem een goede voetballer. Hij denkt anders over voetbal dan ik. Ik kan het nu wel begrijpen, maar ik blijf er toch moeite mee houden”, aldus de oudste van de twee broers.

Omgeschoold

Stephan Benninga kwam overigens op zes jarige leeftijd in aanraking met het voetbalspelletje. Hij meldde zich aan bij SV Tynaarlo, waarna Benninga alle jeugdteams zou doorlopen. Eerst actief als voetballer, maar in de C – junioren werd hij omgeschoold tot keeper. “De andere keeper stopte ermee. Toen ben ik doelman geworden. Ik zit nu voor het tweede jaar bij de eerste selectie. Ik moet zeggen dat ik de stap naar de senioren erg groot vond”, vertelt de MER – Student.

Erwin Benninga doorliep vrijwel dezelfde route, maar zijn voetballeven kreeg in de jeugd plotseling een andere wending. “Ik heb drie maanden bij BVO Emmen gezeten. De ambitie om profvoetballer te worden had ik eigenlijk niet. Je begint dan te puberen en andere dingen ga je dan belangrijker vinden. Nu voetbal ik alleen nog, omdat ik het leuk vindt. Ik loop kranten bij het Dagblad van het Noorden. Dat is vroeg opstaan, alleen dat gaat niet samen met stappen”, lacht de 19 jarige MBO – Student.

“ Kan je zondags beter met het eerste meedoen”, reageert Stephan adequaat. “Nee”, is het korte antwoord van zijn broertje. De hoofdmacht van Tynaarlo speelt namelijk ’s middags om twee uur hun wedstrijd. De tweede selectie moet vaak ’s ochtends om tien uur al de wei in. “Vorig seizoen heb ik een aantal keer bij het eerste op de bank gezeten, maar dat voelt voor mij niet als een eer”, vertelt Erwin.

Perfectionistisch

Terug naar de meest ambitieuze voetballer van de twee. Een jaar of zeven is Stephan Benninga nu keeper. Wat is er zo leuk aan doelman zijn? “Dat je geen fouten mag maken. Ik ben aardig perfectionistisch, want ik wil het zo goed mogelijk doen.”, zegt de sluitpost van Tynaarlo.

Stephan vervolgt: “Verder heb ik pas van onze trainer Jan van der Ploeg keepen geleerd. Tot aan de senioren heb ik nooit keepertraining gehad. Jan wijst me nu op dingen, zoals hoe je uit doel moet komen of hij geeft tips hoe je reageren kan in een één tegen één situatie. Hij is zelf ook keeper geweest en is zelfs een keer op cursus geweest bij Frans Hoek (voormalig keeperstrainer van onder meer Barcelona en Ajax. red). Bij de jeugd heb ik vooral op mijn eigen gevoel gekeept, maar ik ben heel blij dat ik nu in het keepen meer gestuurd wordt.”
Zijn tweede seizoen als keeper in het eerste elftal zit er nu op. Een terugblik leert dat de oudste van de twee broers maar liefst in twee seizoenen honderdtwee doelpunten om de oren kreeg. “Ik werk bij Hengelsport Mekka in Eelde. Hoe kan het ook anders, een keeper die de bal uit het net moet vissen”, geeft Stephan gekscherend aan.

“Er zat zeker een blunder bij, want tegen LEO schopte ik de bal in de voeten van een aanvaller, waardoor er doelpunt uit ontstond”, herinnert de doelman zich.

Anderzijds is hij met zijn eenentwintig jaar, één van de jongste keepers op de amateurvelden. Hij heeft nog een lange keepercarrière voor de boeg. Erwin Benninga kijkt zeker niet tegen zijn oudste broer op, maar ziet voor Stephan wel verbeterpunten. ”De uittrap kan nauwkeuriger en de terugspeelbal zal hij beter moeten verwerken”, weet de MBO –student, die de opleiding Ondernemer Groothandel volgt.

“Daarnaast vind ik hem goed in een één tegen één situatie en heeft hij een snelle reactie in het doel. Dat heeft hij van zijn moeder, die kan ook af en toe zo snel en fel reageren”, vertelt Erwin met een knipoog.

De jongste van de twee broers speelt in het tweede team op verschillende posities. “Ik speel het liefste op de mid – mid positie”, zegt Erwin. “Ik vind dat Erwin niet teveel moet drinken op zaterdag en hij zal zijn seizoenskaart moeten inleveren”, maakt Stephan een geintje. “Ik vind wel dat hij een goede trap heeft en ondanks dat hij ontzettend lang is, heeft hij een goede passeerbeweging in huis.”

De oudste van de twee broers zie je balen als hij het over zijn broertje heeft. Erwin blijft echter bij zijn standpunt om niet standaard in het eerste elftal te voetballen. “Ik heb eigenlijk geen ambitie. Ik wil nog een aantal jaartjes door bij Tynaarlo en dan zie ik verder. Misschien kijk ik er over vier jaar wel heel anders tegen het voetbal aan”, aldus de speler van de tweede selectie.

Stephan Benninga maakte afgelopen seizoen de degradatie van Tynaarlo van dichtbij mee. ”Ik wil komend seizoen kampioen worden”, geeft de Tynaarloër aan. “Misschien kijk ik ooit nog eens buiten de deur, want wie weet wat er op mijn pad komt. Maar op dit moment ben ik bezig met Tynaarlo.”

De toekomst zal uitwijzen waar voor beide voetballers het eindstation ligt. De oudste van twee broers heeft een duidelijk doel voor ogen, waar de ander op dit moment de prioriteiten ergens anders legt. Misschien zullen de gebroeders Benninga ooit nog eens samen in één team gaan spelen, de hoofdmacht van Tynaarlo dan wel te verstaan.

Bron: Oostermoer

©2017 Sportvereniging Tynaarlo. Alle rechten voorbehouden.

Log in met uw gegevens

Forgot your details?

Spring naar werkbalk