Bijna 3 sets winst, lekkere smashes en een tevreden gevoel! En een beetje pijn in de kuit…

Volgens het schema in het keukenkastje moeten we maandagavond 13 februari, de dag voor Valentijnsdag (dat wordt nog een item, vandaar dat het even genoemd moet worden), thuis tegen de volleybalsters van Omnigym Kloosterveen. Wij van SVT1 zijn er klaar voor!

Ellen weet het nog precies: ‘Tijdens die wedstrijd bij hen ging ik door mijn enkel, waardoor springen niet meer zo goed wou, maar blokken ging boven verwachting! We kunnen ze hebben!’ Op de vraag van Menno wie de betere speelsters waren, … geen antwoord. Dat was dan weer niet blijven hangen…

We startten met zes man, geen reserves. Anja op de bok met de fluit, Menno in de rol van coach, Henriëtte op de bank om de bordjes om te draaien. Tineke in de lappenmand: dat is nog nooit gebeurd! Dus twee spelverdeelsters. Ook ‘Miekie’ moest verstek laten gaan, maar is er na de voorjaarsvakantie weer bij.

Met een voorzichtige nieuwe yell, iets met een wolvenhuil, gingen we voortvarend van start. Toen de tegenstanders een time-out aanvroegen, verdiende dat een applaus van onze kant. Verder knetterharde goede services van o.a. Ellen, knetterharde smashes over mid van Mireille en lepe net-over-het-net-prikballetjes van Nelleke. Die daarmee het advies van de coach perfect opvolgde (soms kan het geen kwaad om adviezen van een man op te volgen! :-) )

Maar ook een duikvlucht van Gé, die daarna van alles ‘in de toezel had’, maar gelukkig tot het einde bleef staan. Wat niet van Irene kon worden gezegd, want die ging er tegen het einde van de derde set op een reuze spannend moment bij liggen! Dat was even schrikken! Gelukkig heeft ‘opzichter Irene’ Johan, en had ze het zo druk met het huishouden delegeren (‘Je moet iets over hebben voor je Valentijn!’ :-) ) dat ze pas de 14e rond de middag via de app liet weten dat de heftige kuitkramp inmiddels aan het wegebben was… en alles onder controle, op een beetje spierpijn na.

Al met al een super leuke wedstrijd, zo leuk dat zelfs de tegenstanders dat nog even noemden bij het handjes schudden. En dat terwijl wij hadden gewonnen! Met een lekker dikke setwinst van 25-12, daarna eentje om het spannend te maken (25-23) en een bijzondere laatste set, waar Irene bij de stand van 19-20 gevloerd werd en die we uiteindelijk met een mannetje/vrouwtje minder in het veld nipt, met 22-25, verloren. Maar zeer tevreden aan de cola/rivella/dubbelfris gingen, in het gezellige gymzaaltje aan de Achterweg!

©2020 Sportvereniging Tynaarlo. Alle rechten voorbehouden.

of

Log in met uw gegevens

Forgot your details?