Afgelopen zondag konden de Sterkûh Mannûh van het Driede eindelijk weer eens los. Na 14 weken (!) wegens sneeuw, vorst en opdooi gesloten te zijn geweest, werd Veldhuusveld eindelijk eens niet afgekeurd en kon het Driede zich opmaken voor de wedstrijd tegen VKW 6 uit Westerbork. Uit bleek deze tegenstander al een maatje te groot voor het Driede, en tijdens de winterstop bleken dat zomaar 2 maatjes te zijn geworden.
Wellicht kwam het door de afwezigheid van Melk, Djords, Bokito, Hutt'n, Saffie en Breuk, maar al direct in het begin van de wedstrijd werd duidelijk, dat het een zware dobber zou worden. VKW was feller, fanatieker en had individueel ook net even wat meer te brengen. Toch bleven de grote kansen uit en moest er een slippertje van onze sluitpost aan te pas komen om de 0-1 op het scorebord te zetten. Abketo moest een hoge voorzet los laten, waarna de spits van VKW (tevens de oudste man van het veld) zijn eerste van de morgen in kon tikken. Nog voor de rust lag z'n tweede er ook in.

Met een 0-2 stand in de rust en een tweede helft richting zwembaddoel, geholpen door een kleine rugwind, hielden de Sterkûh Mannûh hoop op en postieve afloop. Valse hoop, zo bleek al snel, want de veteraan van VKW ging in de tweede helft gewoon door met waar hij de eerste helft was opgehouden, scoren. Ook de 0-3 en de 0-4 kwamen van zijn voet, waarna hij z'n publiekswissel kreeg. Zijn collega spits nam echter zijn taak over en schoot de wedstrijd naar een 0-6 eindstand. Zonder zelf echt gevaarlijk te zijn geweest, moest het Driede zich gewonnen geven.

Volgende week wederom een thuiswedstrijd, dan komt de hekkensluiter uit Halen op bezoek. Als het dan niet lukt...

PS. De Djordsbeker ging naar het gehele team, omdat er toch weer eens lekker samen gedoucht werd.