Sterkûh Mannûh: Sluiten seizoen waardig af.

Zondag was het alweer zover : de laatste wedstrijd van het seizoen. FC Assen mocht op bezoek komen op veldhuusveld, en de uitwedstrijd tegen deze mannen was er niet een om te onthouden. Uit werd er kansloos verloren. Het beloofde dus weer een taaie kluif te worden, mede doordat er aardig wat mannûh afwezig waren. Gelukkig was Hutt’n weer eens in town, en Kleuning was bereid om even een potje mee te ballen, zodat er toch met twee wissels aangevangen kon worden.

Het was Tovenaar, die direct (2e minuut) de koe bij de horens vatte, en de bal binnenschoot uit een eigenlijk onmogelijke hoek. Maar ondanks deze voorsprong kwamen de Sterkûh Mannûh er maar weinig aan te pas in de 1e helft. Het was FC Assen die het beste van het spel had, en de verdediging van de Sterkûh Mannûh op de pijnbank legde. De ene dieptepass na de andere kwam aan, en dit resulteerde al gauw tot de 1-1, en niet veel later tot de 1-2. De uitploeg kreeg vervolgens nog een paar beste kansen op de 1-3, maar er werd over en naast geschoten, en anders stond Djords in de weg. Vlak voor rust sloegen de Sterkûh Mannûh, tegen de verhouding in alsnog terug door een goal van Peer (2-2), en als Tovenaar oog had gehad voor medespits Peer had het voor rust ook nog 3-2 kunnen zijn. Dit gebeurde echter niet.

De vijfde goal viel direct na rust wel, maar niet in het voordeel van de Sterkûh Mannûh. 2-3. Deze achterstand leek de nekslag voor het Driede, maar niets bleek minder waar. Het was Kleuning die het goede voorbeeld gaf : hij stroopte de mouwen op, trok naar voren, kliefde de verdediging van FC Assen in tweeën, en trapte de bal binnen; 3-3. Dit was de aanleiding tot een slotoffensief van een goed kwartiertje. Onder hevige druk van de Sterkûh Mannûh begon FC Assen fouten te maken, en mogelijkheden voor de Driede ontstonden. En ondanks dat Rubens op appél de 4-3 afkeurde, was het iets later Peer die alsnog de 4-3 binnentrapte op aangeven van Penotti. (Penotti wilde toch nog even een paar minuten spelen dit seizoen). FC Assen lag op de knieën, en het was Penotti die de drie punten definitief veilig stelde, toen hij de 5-3 veilloos binnenschoot. Nu was het tijd om Appie de Raaf zijn publiekswissel te geven, hij verlaat het Driede (voorlopig) voor belangrijker zaken, APPIE BEDANKT !!! (we gaan je missen). Direct hierna vond Rubens het genoeg, en was een prachtige afsluiting was het seizoen een feit. Vierde plaats op de ranglijst : een mooi resultaat, maar volgend seizoen gaan we voor meer. U hoort het wel weer.

 
NB : Appie de Raaf wint natuurlijk de Djordsbeker.
 
NB:  13 juni Sterkûh Mannûh Toernooi (3e + 2e + St. Anna + bierdorp) aanvang 11.00 uur